DINSDAG

Vandaag zag het weer er hetzelfde uit als gisteren. De dag begon met een laag wolkendek die snel (voor achten) werd weggebrand door de zon.

De hoop was dat de wolkenbasis uiteindelijk boven de top van de Emberger Alm zou gaan liggen; maar helaas… Bijna de gehele dag bleef de top afgedekt dus afstandsvluchten zaten er waarschijnlijk niet in.

Om 11 uur heeft Joop een busje besteld om naar de Emberger te gaan, onze groep met vliegers bestaat uit 6 man. Joop is namelijk zo vriendelijk om bereid te zijn Hajo onder begeleiding weg te starten.

Iedereen kiest zijn moment tussen 12:00uur en 14:00uur. Wilma en ik zijn de laatsten die een poging gingen wagen. Vandaag is het erg moeizaam om goed hoogte te maken en te houden. Joop noemde het dan ook “knokdag”.

Toch hebben we er allen een duurvluchtje uit weten te halen (een klein uurtje). Eigenlijk was het meer een beetje voor de start van de Emberger rondhangen, want zodra je de kloof overstak was het vliegfeest voorbij en stond je binnen 10 minuten op het vliegercamp.

Na een kop soep op het terras (dank voor de tip Judith), zijn wilma en ik rond 15:30 naar boven gegaan voor een tweede poging. Direct na bovenkomstg uitgepakt en zo snel mogelijk weg (er was al geen wind meer op de start en de rugwind stond op doorbreken). Binnen 10 minuten in de lucht en hoogte gewonnen (tot cloudbase). Gedurende het rondhangen bij de Emberger werd t steeds moeilijk om daar te blijven hangen. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben het dal overgestoken richting de Weissensee.

En dat pakte erg goed uit. Boven het dal kwam er het omslagpunt en zo kon ik gebruik maken van de restitutie thermiek in het dal. De vario schommelde gedurende de oversteek tussen 0.0 en 0.2 m/s. Het was echt een geweldige vlucht met een geweldig mooi helder zicht om de Dolomieten,.

Over een weekje of vier gaan de laffe teckels er heen met een flinke delegatie en ik moet zeggen: Ook van een afstandje ziet t er geweldig uit.

Uiteindelijk begon ik toch hoogte te verliezen en kon nog net het landingsveld halen met een “straight in”, maar wel met beide pootjes op de stip. Ik had geen 10 meter meer over.

Dit was niet mijn langste vlucht (ruim een uur) maar wel één van de mooiste tot nu toe, boterzachte avondthermiek met een adembenemend uitzicht.

’s Avonds zijn we met z’n allen uit eten geweest in Spittal. Allen hebben daar heerlijk gegeten, alleen moesten we onze wenkbrauwen fronzen toen Joop Horny Spareribs ging bestellen in plaats van Honney Spareribs. Wel erg om moeten lachen.

Nadat we de maaltijd hebben afgeblust met Italiaans ijs waren we rond 22:00 uur weer op de camping.

Ff douchen en tevreden de tent in gekropen. Morgen schijnt t nog beter te gaan worden. We zijn benieuwd!!!

Trouwens, je zou maar op kantoor moeten zitten zeg!